Nieuwsberichten uit de binnenstad

Klik op een link om naar het betreffende bericht te gaan.

75 jaar De Ploegh: Toen – nu – straks

Tentoonstelling Equilibrium met Elise van der Linden en Henriëtte van ‘t Hoog

This Is America | Art USA Today in Kunsthal KAdE

Bep Rietveld, schilder-tekenaar in oorlogs- en vredestijd - Museum Flehite

In stereo, het eerst geziene: de vensterbank van Mirjam Kuitenbrouwer

Notitie BBN over plannen rond de Zonnehof

Routekaart Van der Tak

Wijkwinkel Kruiskamp (ook voor de binnenstad)

Spakenburgse Diva's in het Mondriaanhuis

Buurtkamer Binnenstad, Appelmarkt 9 achter

Activiteiten in Zorgresidence Het Seminarie, Muurhuizen 102

Overlast van graffiti in de binnenstad

75 jaar De Ploegh: Toen – nu – straks

LKG de Ploegh viert haar 75-jarig jubileum met 4 exposities op 4 locaties in Amersfoort. We kijken terug naar ons ontstaan in 1945 aan het eind van de Tweede Wereldoorlog en blikken vooruit naar onze toekomst. De Ploegh is uitgegroeid tot een actieve vereniging van kunstenaars met uiteenlopende disciplines, die elkaar onderling inspireren en uitdagen. Het resultaat is te zien bij de volgende exposities:

Galerie de Ploegh: 75 jaar De Ploegh – alle leden in beeld
Van alle leden is een werk aanwezig tijdens de grote exposite in onze galerie. Naast bekende grafiek, ontdek je ook keramiek, fotografie en schilderkunst. Kunstenaars komen elkaar in de galerie tegen, wat zorgt voor interessante cross-overs. We tonen de diversiteit en verscheidenheid die er binnen de kunst is. Gedurende de expositie zijn kunstenaars aanwezig voor een meet & greet.
Geopend van 26 september t/m 8 november 2020.
Galerie de Ploegh – Coninckstraat 58 – 3811 WK Amersfoort

Museum Flehite: Vrijheid = Verbeelding
Museum Flehite combineert een tentoonstelling over Bep Rietveld met werk van 18 beeldend kunstenaars van De Ploegh. Bep Rietveld, dochter van architect Gerrit Rietveld, verbleef in de Tweede Wereldoorlog in verschillende Jappenkampen en maakte daar voor de moeders portretten van hun kinderen. Het maken van tekeningen hielp haar de oorlog te overleven. Dit inspireerde Ploegh-kunstenaars tot het maken van klein en intiem werk rondom het thema: Vrijheid = Verbeelding. Het meeste werk is te zien in de vitrines van Museum Flehite, op de benedenverdieping van het museum.
Geopend van 26 september t/m 8 november 2020.
Museum Flehite – Westsingel 60 – 3811 BC Amersfoort

Archief Eemland in het Eemhuis: ‘Nou gaan we ploegen!’
De Ploegh is opgericht door 3 jonge Amersfoorters (Toon Tieland, Max Keuris en Joop Traarbach) die elkaar vonden in de oorlog in het illegale bestaan als kunstenaar en na mei 1945 de kunstakker wilden gaan ‘omploegen’. Meerdere plekken in Amersfoort vertellen hun eigen historie en die van De Ploegh. Deze zijn o.a. door Martin Brink en zijn school in beeld gebracht. Drie fotografen, leden van de Ploegh nu bezochten diezelfde plekken en maakten daar fotografische impressies anno 2020 van.
Geopend van 16 oktober 2020 t/m 31 maart 2021.
Archief Eemland – Eemplein 73 – 3812 EA Amersfoort

Rietveldpaviljoen: De zielenroerselen van de kunstenaar
Architect Gerrit Rietveld: ‘Elke ware schepping verandert het inzicht, de eisen en de behoeften van de tijd en komt in botsing met nog heersende eisen en behoeften uit vorige perioden. Een schepping moet dus de plaats veroveren in plaats van te beantwoorden aan de geldende eisen en de noodzakelijkheid.’ Op basis van dit citaat leveren 32 kunstenaars, waaronder 2 jonge gastkunstenaars een onverwachte, bijzondere bijdrage met de nadruk op het experiment. Naast installaties en groter monumentaal werk, tonen zij series van kleiner werk.
Geopend van 22 oktober t/m 8 november 2020.
Rietveldpaviljoen – Zonnehof 8 – 3811 ND Amersfoort

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 17 september 2020


Tentoonstelling Equilibrium met Elise van der Linden en Henriëtte van ‘t Hoog

Voor de tentoonstelling Equilibrium heeft het Mondriaanhuis Elise van der Linden en Henriëtte van ‘t Hoog gevraagd om zich te laten inspireren door Mondriaans zoektocht naar evenwicht. Het resultaat is vanaf 7 november a.s. te zien, samen met een selectie van eerder werk van beide kunstenaars.

Piet Mondriaan leefde in een turbulente tijd waarin twee wereldoorlogen plaatsvonden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de kunstenaar in zijn composities steeds op zoek was naar harmonie en evenwicht. Het Mondriaanhuis heeft de kunstenaars Henriëtte van ’t Hoog en Elise van der Linden uitgenodigd om te onderzoeken wat evenwicht voor hen betekent. In de roerige tijden waarin we nu leven, is het zoeken en vinden van balans opnieuw een relevant thema. Beide kunstenaars krijgen een expositieruimte toebedeeld, die zij geheel naar hun eigen hand zetten. Daarbij zijn ze ook uitgenodigd om ‘buiten de lijntjes’ te gaan. Tevens worden zij aangemoedigd om niet alleen te reflecteren op werk en gedachtegoed van Mondriaan, maar ook om een eventuele wisselwerking tussen elkaars werk te onderzoeken.

Elise van der Linden
Elise van der Linden (1983) werd in 2017 bij de verkiezing Kunstenaar van het jaar verkozen tot talent van het jaar. In haar werk speelt tijd een belangrijke rol. Het gaat bij haar om de constante spanning tussen voortdurende verandering enerzijds en de menselijke neiging om dingen te willen vasthouden anderzijds. Van der Linden ziet in de door mensenhanden gevormde wereld een momentopname van een voortdurende transformatie. Het toont de wisselwerking tussen natuur en de menselijke ‘natuur’ met zijn architectuur en techniek. Daar waar Mondriaans ideeën neigen naar maakbaarheid van de samenleving, ziet Van der Linden meer een wisselwerking tussen mens en natuur. Haar werk toont hoe de natuur na verloop van tijd terrein terugwint op de ingrepen die de mens heeft gedaan. Een belangrijke inspiratiebron voor Elise zijn verlaten en in verval geraakte gebouwen en leefwerelden van de mens. Op zulke plekken is zichtbaar hoe de kracht van de natuur de menselijke interventie te niet kan doen. Gebouwen, ooit nieuw opgeleverd, bestaan enkel nog uit lege, stoffige ruimtes of gruis.

Voor Equilibrium maakt Van der Linden een sculptuur waarbij zij zoekt naar een evenwicht tussen een ordening enerzijds en structuren die chaotisch ogen (geïnspireerd op wat andere natuurkrachten dan de menselijke, voortbrengen) anderzijds. Het werk dat zij maakt is geïnspireerd op geometrische structuren die ontstaan door menselijk handelen en op wat de tijd met zulke structuren doet. Daarbij haalt zij inspiratie uit het verval van in onbruik geraakte gebouwen, waar natuurkrachten zichtbaar invloed uitoefenen.

Henriëtte van 't Hoog
Als abstract werkend kunstenaar is Henriëtte van ’t Hoog bekend en vertrouwd met de beeldtaal van de kunstenaars van De Stijl. Haar werk en vormentaal zijn ook geïnspireerd op De Stijl. Maar Van ’t Hoog heeft daarin haar eigen uitdrukkingswijze ontwikkeld. Zij ziet De Stijl niet als leidraad om na te volgen, maar als een gegevenheid die uitnodigt om te komen tot een autonome visie van daarná. Net als het latere werk van Mondriaan oogt het werk van Henriëtte van ’t Hoog geometrisch, maar ligt er net als bij Mondriaan geen mathematisch concept aan ten grondslag. Ook Van ’t Hoog volgt geen strikte wiskundige principes maar laat zich leiden door artistieke intuïtie in het realiseren van optische illusie, spanningsvol contrast en visuele balans. Henriëtte van ’t Hoog is onder meer bekend van haar abstracte muurschilderingen in felle kleuren waarbij de architectuur van de ruimte nadrukkelijk onderdeel wordt van het werk. Haar muurschilderingen gaan de hoek om, betrekken de vloer, suggereren soms diepte en zetten je als kijker regelmatig op het verkeerde been, halen je even uit balans.

Het thema evenwicht speelt een belangrijke rol in het werk van Henriëtte van ’t Hoog. Zij onderzocht dit thema eerder onder meer in een serie muurschilderingen. Voor de tentoonstelling in het Mondriaanhuis zal zij een tijdelijke muurschildering ontwerpen, die zich voegt naar de architectuur van het gebouw en de indeling van de ruimte, maar er ook een eigenzinnige accentuering aan geeft die als contrasterend kan worden ervaren. Er treedt een verschuiving op in de beleving van de ruimte, er ontstaat een nieuwe visuele balans.

Atelierbezoeken
In aanloop naar de tentoonstelling organiseert het Mondriaanhuis twee keer een exclusief bezoek aan de ateliers van de kunstenaars. Geïnteresseerden kunnen bij deze gelegenheid meer te weten komen over de ideeën en werkwijze van de kunstenaars en krijgen alvast een sneak preview van het werk dat speciaal voor tentoonstelling Equilibrium wordt gemaakt. Het atelierbezoek aan Elise van der Linden in Deventer vindt plaats op zaterdagmiddag 26 september. Het atelier bezoek aan Henriëtte van 't Hoog in Amsterdam vindt plaats op zondag 4 oktober. Meer informatie en reserveren via www.mondriaanhuis.nl

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 17 september 2020


This Is America | Art USA Today in Kunsthal KAdE

26 september 2020 t/m 3 januari 2021
De Amerikanen gaan op 3 november naar de stembus om een president te kiezen: Donald Trump of Joe Biden. Een belangrijk moment in een politiek en sociaal gepolariseerd land. Kunsthal KAdE ging op zoek naar de manier waarop kunstenaars zich positioneren. In de tentoonstellingThis Is America | Art USA Today brengen zo'n dertig Amerikaanse kunstenaars via schilderijen, foto's, muurschilderingen, documentatie en installaties de Verenigde Staten naar Nederland. In hun werk behandelen zij actuele thema's als identiteit, stedelijke leefcultuur, klimaatproblematiek en "Trump'.

Roadtrip VS
Hoe is het om in deze tijden kunstenaar te zijn in de VS? Robbert Roos, samensteller van de tentoonstelling, maakte in de zomer van 2019 een roadtrip door het land. Hij reed van de oost- naar de westkust en weer terug en sprak met kunstenaars, curatoren en galeriehouders. Roos: 'Politiek en sociaal is het een verscheurd land, waarin niet alleen Republikeinen en Democraten fel tegenover elkaar staan, maar ook stad en platteland in verschillende belevingswerelden lijken te leven, raciale spanningen onverminderd actueel zijn, een religieus-conservatieve beweging actief probeert progressieve wetgeving terug te draaien en de kloof tussen arm en rijk steeds pregnanter lijkt te worden. Kunstenaars nemen van oudsher positie in binnen het maatschappelijke debat.'

For Freedoms
Een speciaal onderdeel in de tentoonstelling gaat over het For Freedoms-project dat in 2016 werd opgezet door kunstenaars Hank Willis Thomas en Eric Gottesman. For Freedoms organiseert bijeenkomsten en samenwerkingen om vrijheid van meningsuiting, geloven, angst en armoede te propageren en burgerbetrokkenheid te stimuleren. Voor de tussentijdse verkiezingen van 2018 lanceerde het platform de 50 state initiative. Kunstenaars ontwierpen zo'n 200 billboards, die verspreid over de 50 staten in de VS werden geplaatst. Naast een aantal 1:1 billboards, wordt een ruime selectie op kleiner formaat getoond op de wand van de grote zaal.

Identiteit
In de tentoonstelling is een ruime selectie kunstwerken te zien die iets zegt over de discussies die in de Verenigde Staten worden gevoerd. Hank Willis Thomas toont een gecrashte versie van de ˜General Lee', de oranje Dodge Charger uit de serie Dukes of Hazard, die in de jaren zeventig op tv was, met prominent op het dak de Confederate flag. Dread Scott deed een "re-enactment" van een slavenopstand in 1811, toen een groep tot slaafgemaakten vanuit plantagevelden ten zuidwesten van New Orleans op weg gingen om een eigen staat te stichten. Catherine Opie maakte een serie politieke collage-animaties, waarin ze actuele thema's rond nationaliteit, democratie en identiteit adresseert.

Er zijn schilderijen te zien van onder meer Celeste Dupuy-Spencer en Travis Somerville waarin religieus fanatisme, Trump en de racistische cultuur van het zuiden centraal staan. Jeffrey Gibson en Julie Buffalohead stellen de positie van Native Americans aan de orde. Kota Ezawa maakte een animatie rond het knielen tijdens het spelen van het volkslied door zwarte American Football-spelers. Een groep kunstenaars uit het Texaanse El Paso en de Mexicaanse zusterstad Juarez toont het leven in deze grensregio, inclusief de realiteit van de stalen muur die dwars door de van oudsher verbonden steden heen loopt. De Guerrilla Girls en Avram Finkelstein (Gran Fury) trekken hun campagnes voor de positie van vrouwen en de LGBTQ-gemeenschap door vanuit de jaren tachtig naar het heden. Justin Brice Guariglia waarschuwt via aforismen op een signaalbord voor de gevolgen van klimaatverandering.

All Things Trump
De Amerikaanse fotograaf Andres Serrano bouwde voor een tentoonstelling in New York in de zomer van 2019 een portret op uit parafernalia rond Trump. Een jaar lang kocht hij onder meer op eBay allerhande spullen waarop Trumps naam, gezicht of handtekening staat. In de ogen van Serrano is dit de essentie van Trump, die zichzelf als "merk" in de markt zet. Hij verzamelde honderden foto's, petjes, mokken en gesigneerde tijdschriftcovers, maar ook spullen uit zijn casino's, van zijn universiteit en de Trump Burger. In Kunsthal KAdE is een selectie uit de verzameling te zien. Centraal staat een ronddraaiende sculptuur met het woord "Ego".

De Verenigde Staten zijn ver weg, maar ontwikkelingen daar kunnen direct invloed hebben op wat er in Nederland gebeurt. In de KAdEStudio mogen bezoekers zelf hun stem uitbrengen. Bij de tentoonstelling verschijnt een reisverslag van Robbert Roos van zijn roadtrip met delen uit de interviews met kunstenaars, curatoren en galeriehouders en veel beeldmateriaal. Het boek is te koop in de KAdEShop.

Dit project is mede mogelijk gemaakt met financiële steun van Fonds 21.

KAdE, Kunsthal in Amersfoort
Eemplein 77 (Eemhuis), 3812 EA Amersfoort, T 033 422 50 30

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 4 augustus 2020


Bep Rietveld, schilder-tekenaar in oorlogs- en vredestijd

Jaarlijks herdenkt Nederland op 15 augustus (capitulatie van Japan) alle slachtoffers van de Japanse bezetting van Nederlands-Indië. Op de dag van de 75e herdenking opent in Museum Flehite de tentoonstelling Bep Rietveld, schilder-tekenaar in oorlogs- en vredestijd. Bep Rietveld, dochter van de bekende meubelmaker en architect Gerrit Rietveld, verbleef in de oorlog in het Jappenkamp. In het vrouwenkamp tekende ze vele portretten van haar medegevangenen en hun kinderen. Ook van zieke of gestorven kinderen, of van de zonen die met 10 jaar werden overgebracht naar het mannenkamp. Een aantal van deze dierbare kinderportretten is samengebracht in de tentoonstelling van Museum Flehite. Daarnaast is een selectie te zien van al het andere werk dat Bep Rietveld gedurende haar bewogen leven heeft gemaakt.

Elisabeth Eskes - Rietveld werd in oktober 1913 in Utrecht geboren als oudste dochter van Gerrit Rietveld en Vrouwgien Hadders. Als kind adoreerde Bep haar creatieve vader en hoewel hij haar later als mens teleurstelde, is ze altijd een groot bewonderaar gebleven van zijn werk. Dat zie je ook terug in haar schilderijen, waarbij geportretteerden vaak op een door haar vader ontworpen stoel zitten.

Charley Toorop
Al op jonge leeftijd bleek dat Bep talent had voor tekenen en schilderen. Door haar vader werd ze op dat gebied niet bepaald aangemoedigd, die vond dat na Mondriaan de schilderkunst overbodig was geworden. Bep liet zich hierdoor echter niet uit het veld slaan. Via haar vader kwam in ze contact met Charley Toorop die haar liet kennismaken met allerlei kunstvormen en haar aanmoedigde om zich verder in het schilderen te bekwamen. De invloed van Charley op de stijl van Bep is in haar vroege werk goed zichtbaar.

Tekenaar in oorlogstijd
Bep Rietveld trouwde jong en kreeg haar eerste kind op haar negentiende. Het huwelijk hield niet lang stand en in 1937 vertrok Bep met haar zoontje Fons naar Nederlands-Indië om een nieuw leven te beginnen met jeugdvriend Dennis Coolwijk. Er werden drie kinderen geboren, waarvan er é:én overleed. Toen de oorlog uitbrak werd Bep met haar kinderen geïnterneerd in een Jappenkamp. In deze zware en onzekere periode maakte zij meer dan honderd portretten van medegevangenen en hun kinderen. De portretten waren soms het enige aandenken voor de moeders aan hun overleden kinderen of hun zonen die werden weggevoerd naar de mannenkampen en waarvan het onzeker was of ze die ooit nog terug zouden zien. Het tekenen gaf ook Bep houvast. Zij tekende met krijt op elk stuk papier dat zij maar te pakken kon krijgen.

Na de oorlog keerde Bep terug naar Nederland. Ook het tweede huwelijk had geen standgehouden en ze trouwde opnieuw, met Derk Eskes. In dit huwelijk werden drie dochters geboren. Voor Bep kwamen de kinderen op de eerste plaats en in deze periode was er voor schilderen niet veel tijd, maar soms lukte het toch. Ze werkte dan in de woonkamer, omgeven door de meubels van haar vader. Toen haar zes kinderen het huis uit waren heeft zij nog veel en in hoog tempo gewerkt tot aan haar dood op 9 maart 1999.

Catalogus
Martine Eskes, é:én van de dochters van Bep, heeft zich de afgelopen jaren ingespannen om uit het oog verloren werken van haar moeder op te sporen en te fotograferen voor een digitaal overzicht van haar werk. Via een oproep op de website bep-rietveld.nl en later ook via de NOS, is de collectie met 100 werken uitgebreid naar 370. Van de vele kampportretten die Bep tekende, zijn er 32 boven water gekomen. Deze 32 tekeningen zijn in Museum Flehite te zien. Bij de tentoonstelling verschijnt ook een catalogus met het werk uit de expositie. Deze is o.a. verkrijgbaar in het museum.

Documentaire NOS
De zoektocht naar de portretten is vastgelegd door de NOS. De NOS-documentaire ˜De kampportretten van Bep Rietveld" volgt Martine Eskes bij het opsporen van haar moeders tekeningen en portretteert de mensen achter die portretten: overlevenden van de Japanse bezetting in toenmalig Nederlands-Indië. De documentaire is te zien op zaterdag 15 augustus, 20.44 uur, NPO 2.

Theatervoorstelling
Aansluitend op de tentoonstelling in Museum Flehite programmeert Theater De Lieve Vrouw in Amersfoort de voorstelling Bep, dochter van Rietveld op zondag 1 november. Deze voorstelling werd eerder uitgevoerd in 2017 bij de viering van honderd jaar De Stijl, maar sluit ook naadloos aan bij de expositie in Flehite. In de solovoorstelling Bep, dochter van Rietveld geeft actrice Audrey Bolder op vernuftige en ontwapenende wijze een stem aan de bonte stoet personages die het leven van 's lands bekendste architect kleurden. Zij doet dit door de ogen van oudste dochter Bep en ontrafelt zo onvertelde verhalen en familiegeheimen.

De tentoonstelling loopt van 16 augustus t/m 24 januari 2021.

Museum Flehite
Westsingel 50
3811 BC Amersfoort

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 4 augustus 2020


In stereo, het eerst geziene: de vensterbank van Mirjam Kuitenbrouwer

In stereo, het eerste geziene - vanaf 19 juli 2020 toont kunstenaar Mirjam Kuitenbrouwer haar nieuwe werk in De Vensterbank. Een lattenconstructie van hout, in stereo, en ook afwijkend, maar hoe dan? Het werk is t/m 1 november 2020 te bezichtigen op de stoep van Bergstraat 32 te Amersfoort.

Mirjam Kuitenbrouwer (1967) is gefascineerd door kijken, door kijkrichtingen en bekeken worden, door spiegeling, vertekening en perspectief. Ze is een meer dan nieuwsgierige onderzoeker, en houdt ervan omwegen te nemen in de wegen die ze bewandelt, om uiteindelijk aan te komen waar ze moet zijn: "Geen dag zonder omwegen. Van dwang is geen sprake, het gaat vanzelf, en een omweg kun je eigenlijk ook niet eens doelbewust kiezen, want dan verlies je de onbevangenheid, de verrassing."

Voor het werk in De Vensterbank (twee woonkamerramen) nam zij het uitzicht uit haar eigen zolderkamerraam als uitgangspunt: "Mijn uitzicht is steeds het eerst geziene. Altijd nieuw. Bij opstaan en slapen gaan."

Het werk In stereo - het eerste geziene is opgebouwd uit dunne houten latten die kruislings op elkaar gelijmd zijn. Het is een rasterstructuur in laagjes, een soort diorama en raamhor tegelijk, een scherm dat beeld en scherm tegelijk is. De lengtes die Mirjam Kuitenbrouwer heeft gehanteerd zijn gezaagd volgens de verhoudingen van Het Plastisch Getal, het maatsysteem van architect Dom. Hans van der Laan.

Een 19e-eeuwse stereokijker inspireerde haar tot het 'stereo-beeld' in De Vensterbank. Door de twee vierkante lenzen kijk je naar twee dezelfde plaatjes met een miniem verschil in standpunt. Twee beelden, links en rechts, die samen het geheel vormen. Maar de houten stereo-kijker voorzag ook in het gebruik voor mensen met een oogafwijking. En juist dat gebruik werd het uitgangspunt voor het werk: "De stereokaarten brachten me op het idee om niet uit te gaan van een net verschoven standpunt maar van het verschil; hoe dat wat ontbreekt in het ene beeld in het kijken wordt geleend uit het andere beeld, en dat links en rechts (bij het kijken door de stereoscoop) in elkaar nesten en elkaar dusdanig aanvullen dat ze samenvloeien tot een ‘compleet’ plaatje." Kuitenbrouwer nodigt ons uit voor een nieuw kijkexperiment, dat veel verder lijkt te gaan dan iets wat je alleen met je ogen moet doen.

De Vensterbank bracht met kunsthistorica Jantine Kremer een bezoek aan de kunstenaar in haar Arnhemse atelierhuis. Een verslag in woord en beeld is te lezen op de website en verhaalt over omwegen, kruisverbanden, en over de drijfveren en manier van werken van de kunstenaar.

19 juli t/m 1 november 2020
Bergstraat 32
3811NJ Amersfoort

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 24 juli 2020


Zonnehof het nieuwe Manhattan van Amersfoort? Een notitie van het BBN

Een kongsi van projectontwikkelaars willen hun braakliggende grond dan wel leeglopende kantoorkolossen herontwikkelen: Boeddha-terrein, Suncourt (Runmolen), voormalig SNS gebouw, Life City. Zie AD-Amersfoortse Courant dd. 13 mei 2020. Het BBN heeft over deze plannen een notite gemaakt die ook naar burgemeester en wethouders van Amersfoort gestuurd wordt met het verzoek om tot overleg te komen om te zien hoe bewoners van de binnenstad bij de ontwikkeling van deze plannen betrokken kunnen worden.

Download hier de notitie.

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 30 juni 2020


Routekaart Van der Tak

FASadE, het Amersfoortse forum voor stedenbouw, architectuur en landschap, heeft een routekaart ontwikkeld langs bijzondere Amersfoortse gebouwen die zijn ontworpen door architect C. B. Van der Tak. Deze voormalige stadsarchitect heeft het aanzien van de stad mede bepaald.

Een aantal woningbouwprojecten in de binnenstad is opgenomen op de route: woningbouw (1932-1934) Celzusteren-, Coninck-, Poth-, St. Anna-, St. Rochusstraat en de woningen aan het Dreyershofje. De route kan door architectuur-geïnteresseerden op individuele basis worden gefietst. Naast de routekaart is een opdrachtenboekje samengesteld voor kinderen van het basisonderwijs. Het idee is dat gezinnen met routekaart en opdrachtboekje de route kunnen volgen. Op zaterdag 20 september wordt de route met kleine groepjes gefietst onder begeleiding van stedenbouwkundige Johan Galjaard. Wij hebben de zinsnede "Gelieve de privacy te respecteren. De tuinen rondom zijn N I E T toegankelijk." opgenomen op de kaart en in het boekje om overlast te voorkomen.

Eerder stelde FASadE een routekaart samen langs het werk van stadsarchitect David Zuiderhoek. De Van der Takroute geeft hieraan een vervolg en is vanaf 14 juli verkrijgbaar bij FASadE en bij de VVV.

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 16 juni 2020


Wijkwinkel Kruiskamp (ook voor de binnenstad)


Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 27 april 2020


Spakenburgse Diva's in het Mondriaanhuis

Spakenburgse Diva's in het Mondriaanhuis Onder het motto "kijk wild en denk lenig" hebben Hans Lemmerman en Inge van Run (Het Wilde Oog) de afgelopen twintig jaar laten zien hoe de wereld van de kunst en die van elkaar kunnen versterken. Sinds 2000 portretteert het duo vrouwen in traditionele Spakenburgse klederdracht naast werk van diverse Nederlandse kunstenaars. Dit levert verrassende, vervreemdende en grappige beelden op. Het langlopende project wordt nu afgesloten met een tentoonstelling in het Mondriaanhuis, waarbij de Spakenburgse Diva's de dialoog aangaan met de grootmeester van de abstracte kunst.

Corrie, Mengsje en Wijmpje Koelewijn en Hendrikje Kuis vormen sinds het begin van deze eeuw De Spakenburgse Diva's en zijn de muzes van Het Wilde Oog. Het viertal heeft de voorbije twintig jaar een knappe maatschappelijke en culturele prestatie geleverd. Zij laten met hun dracht trots zien dat ze in een traditie staan en ze hebben de moed om zich open te stellen voor (hedendaagse) kunst. Kenmerkend aan de werkwijze van Het Wilde Oog is dat ze visuele vrijheid en speelruimte biedt aan de vrouwen op de gefotografeerde locaties. De kunstenaars voegen lagen toe die ontleend zijn aan uiteenlopende werelden: van sprookjes, stripverhalen tot aan surrealisme.

Streng en speels
Hans en Inge, tot theatermakers opgeleide kunstenaars, zijn in hun regie tegelijkertijd streng en speels. De strengheid wordt bepaald door het kadreren, het formalistisch een compositie maken, zoals Piet Mondriaan dat ook deed. De vrijheid zit in het toestaan van uiteenlopende beeldingrepen. Het Wilde Oog vindt het de kunst om beelden voorbij het verstand te laten glippen. Een spel te spelen met werelden die naast elkaar bestaan. Die op elkaar ingrijpen en met elkaar botsen. De kenmerkende Spakenburgse dracht past bovendien in de Nederlandse kunsttraditie van geometrische helderheid van bijvoorbeeld Bob Bonies, Marijke de Goey, Ronald de Bloeme en hun meester Piet Mondriaan. Zoals Mondriaan bezig was in zijn kunstonderzoek om de ideale verhoudingen van kleur en lijn te veroveren, zo zoekt Het Wilde Oog in haar regie met klederdrachtvrouwen en architectuur/kunst naar die ideale relatie. In de afgelopen jaren was Het Wilde Oog diverse keren te gast in het Mondriaanhuis om er een fotoreeks te maken met de Spakenburgse Diva's.

Nieuw perspectief
Het Wilde Oog springt met het oeuvre van Mondriaan vrij om, als jazz-muzikanten. Opeens duikt 'Piet' op aan een kade in Middelburg of voor het huis van architect Hans van Heeswijk op IJburg. Dan weer wordt Piet's werk letterlijk ontkoppeld in landschappen te Soest en Culemborg. Het Wilde Oog creëert met de foto's en video's zuurstof voor nieuwe betekenisgeving. Deze tentoonstelling laat zien dat de beelden niet alleen een nieuw perspectief bieden op vrouwen in klederdracht, maar dat ook Piet Mondriaan van een nieuw vergezicht voorzien wordt.

Over het Mondriaanhuis
Het Mondriaanhuis in Amersfoort is het geboortehuis van Piet Mondriaan. De pionier van de abstracte kunst werd hier in 1872 geboren als zoon van een hoofdonderwijzer. In het Mondriaanhuis reizen bezoekers door het leven van Piet Mondriaan en maken zij kennis met zijn iconische werk, zijn spirituele vorming, zijn interesses en vrienden. Het Mondriaanhuis maakt daarbij gebruik van diverse audiovisuele technieken, waardoor je wordt meegenomen in de artistieke zoektocht van de kunstenaar. De video-installatie New York won diverse internationale prijzen.

Spakenburgse Diva's in het Mondriaanhuis is te zien t/m 25 oktober 2020.

Mondriaanhuis
Kortegracht 11
3811 KG Amersfoort

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 7 februari 2020


Buurtkamer Binnenstad, Appelmarkt 9 achter

De buurtkamer is te bereiken via de steeg tussen de Appelmarkt nr. 9 en 10, open elke woensdag van 10.00 tot 15.00 uur. Het poortje staat dan open. De buurtkamer Binnenstad wordt gerund door vrijwilligers en is mede mogelijk gemaakt door Zorgresidence Het Seminarie en Indebuurt033. De buurtkamer is opgezet voor bewoners (senioren) in de oude stadskern van Amersfoort. Welkom voor kopje koffie, thee, een kop soep, een babbeltje of een spelletje of wat dan ook. Telefoon: 033 33 202 33.

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 12 november 2018


Activiteiten in Zorgresidence Het Seminarie, Muurhuizen 102

Buurtkamer: Iedere donderdagmiddag van 14.00-17.00 uur
Senioren die gezelligheid buitenshuis zoeken, kunnen terecht in de “De Buurtkamer”. Voor oudere binnenstadbewoners met een klein netwerk, mensen met lichte geheugenproblemen en voor mensen met een beperkte mobiliteit is er iedere donderdagmiddag plek in De Buurtkamer in de Muurhuizen. Toegang, koffie en thee zijn gratis. U kunt zich aanmelden door te mailen naar kantoor@hetseminarie.nl

Buurtdiner: Iedere donderdagavond vanaf 17.30 uur
Elke donderdagavond verzorgt de kok van Het Seminarie een warme maaltijd voor senioren uit de buurt. Een leuk moment om elkaar te ontmoeten en gezellig bij te praten onder genot van een hapje en een drankje.
Kosten € 7,50 per persoon, consumpties en wijn € 1,50 per glas. U kunt zich aanmelden door te mailen naar kantoor@hetseminarie.nl

Thee-Matinee: Iedere vierde zondag van de maand, van 15.00 tot 16.30 uur
Iedere vierde zondag van de maand kunt u genieten van een muzikaal optreden in de kapel van Het Seminarie onder het genot van zelfgemaakte lekkernijen en verse thee.

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 19 maart 2018


Overlast van graffiti in de binnenstad

De graffiti-overlast in de binnenstad is gelukkig beperkt. Dat is wel eens anders geweest. Een aantal jaren geleden heeft de gemeente Amersfoort de graffiti in de binnenstad nauwkeurig laten vaststellen. Het gaat dan om het gebied wat begrensd wordt door de Stadsring, Singelbeek en Plantsoen Noord.
Op 210 panden van de 1150 panden zat toen ruim 500 m² graffiti. De gemeente heeft destijds een grote schoonmaakactie uitgevoerd. De pandeigenaren van de 210 panden zijn benaderd en de meeste eigenaren hebben de gemeente toestemming gegeven graffiti van hun panden te verwijderen. Deze service van de gemeente is begonnen in de jaren tachtig. Zo wordt het beschermde stadsgezicht van de binnenstad zo schoon mogelijk gehouden in het belang van bewoners en ondernemers en ter bevordering van het toerisme.

Werkwijze verwijderen graffiti
Elke maandagochtend rijdt de schoonmaakbus van Eemfors de binnenstad in om te reinigen. Eerst gaan zij aan de slag in de winkelstraten en de pleinen. Vervolgens worden de klachten afgehandeld van de meldingen die bij het Meldpunt Woonomgeving zijn binnengekomen. Alleen de panden waarvan de gemeente toestemming van de eigenaar heeft, worden schoongemaakt. Niet alle (huidige) pandeigenaren zijn bekend met deze service van de gemeente en daarom is het goed dit weer eens onder de aandacht te brengen.

Meld graffiti bij de gemeente!
Het gebied waarbinnen de gemeente Amersfoort de graffiti verwijdert ligt binnen de 1ste grachtengordel: Weversingel,`t Zand, Westsingel en Zuidsingel. Ook de toegangsstraten naar dit gebied toe worden meegenomen, bijvoorbeeld: de Kamp, Bloemendalsestraat, Andriesstraat, Molenstraat, Grote en Kleine Spui, Kleine Haag, Arnhemsestraat en Utrechtsestraat.

Is er op uw pand binnen dit gebied graffiti aangebracht? Dan verwijdert de gemeente Amersfoort dit kosteloos voor u. U kunt dit melden bij het Meldpunt Woonomgeving van de gemeente Amersfoort. Is het de eerste keer dat u graffiti meldt, dan zal u gevraagd worden een verklaring te ondertekeningen waarin u de gemeente toestemming verleent om te verwijderen en de gemeente vrijwaart van eventuele gevolgschade. Is de verklaring eenmaal getekend, dan wordt u pand, als dit op de route ligt, automatisch meegenomen. Als dit niet het geval is, kunt u de bekladding doorgeven bij het Meldpunt Woonomgeving.
U kunt het Meldpunt Woonomgeving bereiken via telefoonnummer 14 033. Ook kunt u online uw melding doorgeven op www.amersfoort.nl/meldpunt.

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 21 december 2012, laatste wijziging 17 april 2015


Klik hier om terug te gaan naar de startpagina.