Nieuwsberichten uit de binnenstad

Klik op een link om naar het betreffende bericht te gaan.

Argentijnse klanken door Tangotrio Encanta in Mannenzaal op 25 november

Activiteiten Spiritueel Cultureel Centrum Amersfoort december 2018

Walking with Chairs: een performatieve wandeling met Ienke Kastelein

Open dag ECR Boldershof 30 november

Buurtkamer Binnenstad, Appelmarkt 9 achter

Nieuwe expositie in Galerie Absoluut

Masterclassweekend in het Eemhuis

Reflectie - Herman Coppus in het Modriaanhuis

De Vensterbank van Olphaert den Otter: de hele halve wereld

Activiteiten Spiritueel Cultureel Centrum Amersfoort november 2018

Reflectie - Herman Coppus in het Mondriaanhuis

Salon '18 / Amersfoort – Utrecht: Kunst van nu in het Rietveldpaviljoen

Eerste grote overzichtstentoonstelling van Caspar van Wittel in Nederland

A Balancing Act, Kunsthal KAdE

Voorstelling 'Thuis' in Tejaterthuis

Activiteiten in Zorgresidence Het Seminarie, Muurhuizen 102

Overlast van graffiti in de binnenstad

Argentijnse klanken door Tangotrio Encanta in Mannenzaal op 25 november

Tangotrio Encanta speelt en zingt muziek uit Buenos Aires: havenstad en smeltkroes van verschillende culturen in Argentinië. De tango-muziek bloeide op in de havenwijken en in de volksbuurten van Buenos Aires. Melodieën, ritmes, harmonieën werden meegenomen door immigranten die ca. 1880-1910 uit Zuid- en Oost -Europa op zoek gingen naar werk in Zuid-Amerika. Deze elementen (uit o.a. Italiaanse opera en Weense wals) beïnvloedden en werden beïnvloed door de muziek die daar al aanwezig was: De muziek van Zuid-Amerikaanse Indianen, de geïmporteerde Slaven uit Afrika en de gaucho's (cowboys). Al musicerend ontstond er een heel nieuw genre in de havenstad Buenos Aires: de Argentijnse Tango. Tangotrio Encanta bestaat uit: Tsjimme de Haan, klassiek zangeres, Jim ten Boske, jazz- en popgitarist en componist en Jeroen Valk, contrabassist.

Locatie: Kapel van Mannenzaal, Westsingel 47 Amersfoort.
Datum en tijd: zondag 25 november 2018 om 16:00 uur. Zaal is open vanaf 15:30 uur.
Kaarten: € 12,50; te reserveren via info@mannenzaal.nl. Kaarten aan de zaal kosten € 15,00.

Het repertoire van Tangotrio Encanta omvat : o.a. tango-cancións (gezongen tango 's) uit La Época de Oro (het gouden tijdperk) en tango's die gezongen werden door dé tangozanger van Argentinië: Carlos Gardel. Deze tango-liederen bevatten thema's als verlangen, verlaten zijn, weemoed en heimwee. De vaak dramatische teksten gaan over hartstocht, een zwervend jongetje, terugkeren na 20 jaar te zijn weggeweest, hoop en desillusie. De meeslepende melodieën en verfijnde ritmes zijn soms bijna vergeten. Het trio speelt en zingt eveneens nieuwere tangomuziek bijvoorbeeld van de componist Astor Piazzolla. Deze zoon van Italiaanse immigranten ging 1954 in Parijs compositie studeren bij de befaamde pedagoge Nadia Boulanger. Bij haar kwam hij erachter dat hij in de tango zijn grootste talent kon ontwikkelen. Vanmiddag laat Tangotrio Encanta eveneens 2 composities horen die door Jim ten Boske (de gitarist) en Jeroen de Valk (de bassist) zijn geschreven op bijzondere teksten.

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 19 november 2018


Activiteiten Spiritueel Cultureel Centrum Amersfoort december 2018

In welke Sint Nicolaas geloven wij?
Zaterdag 1 december
10:30 - 12.30 uur

Vaak wordt in onze wereld gedacht dat Sint Nicolaas een Westerse achtergrond heeft. De bisschop van Myra is echter ook in de oosters-orthodoxe kerk zeer bekend en vereerd. Maar dan niet primair als kindervriend en de cadeaus op 5 december maar in het bijzonder door diens vele wonderdaden. Aan de hand van Russische ikonen worden de Westerse- maar met name de Oosterse verhalen uit de doeken gedaan. Boeiende veelal onbekende verhalen die de blik op Sint Nicolaas verruimt. De inleiding wordt verzorgd door dr Joost Heutink, neuropyscholoog en ikonenspecialist.

Inleider: dr Joost Heutink, neuropyscholoog en ikonenspecialist
Locatie: pastorie van de Franciscus Xaverius, 't Zand 31
Bijdrage: 7 euro
Aanmelding: secretariaatscc@gmail.com

Schaamte, woede, rouw: hoe verder? Over seksueel misbruik in de Katholieke Kerk.
Zondag 2 december
16:00 - 17:30 uur (inloop vanaf 15:30)

We weten nu van de vele verhalen van seksueel misbruik in de katholieke kerk in de hele wereld, van het verzwijgen en toedekken door kerkelijke leiding maar ook van halve en hele pogingen tot genoegdoening en herstel van vertrouwen. Er komt nu ruimte voor een terugblik om de balans op te maken. Maar vooral ook aandacht te geven aan de vraag of de achtergronden van het misbruik voldoende zijn onderzocht. Is er voldoende gekeken naar mogelijke dieper liggende oorzaken van het specifieke karakter van het misbruik in de katholieke kerk? Deze vraag stellen we centraal op de afsluitende middag op 2 december. In de drie gesprekken dit najaar in het SCC bleek hoe indringend dit thema leeft bij een aantal mensen. Daar willen we graag iets over vertellen. Daarnaast, als het gaat om achtergronden, komen twee mensen aan het woord, de een beleidsverantwoordelijke in het bisdom Utrecht ten tijde van het misbruik, de ander woordvoerder van de slachtoffers. Er is ruimte voor reacties vanuit de aanwezigen. We houden deze bijeenkomst in de kerk, plaats van gebed. Dat zal een belangrijke plaats innemen – het belijden van verdriet, schaamte, schuld. Zo willen we de Eeuwige aanroepen om Zijn erbarming.

Het programma is als volgt:
Aanvang 16.00 uur, inloop vanaf 15.30 uur
Welkom door Fred van Kan.

Annemie Knibbe-van Dijck, woordvoerder VPKK, Vrouwen Platform Kerkelijk Kindermisbruik. Het VPKK geeft een stem aan mannen en vrouwen met een geschiedenis van kindermishandeling en -misbruik in de RKK en ondersteunt hun streven naar erkenning en genoegdoening. Zij zal spreken over de doorwerking van het misbruik in het leven van slachtoffers en de wijze waarop genoegdoening is gegeven.

Piet Rentinck, Pastor en oud-vicaris generaal van het aartsbisdom Utrecht (1989 - januari 2008) onder kardinaal Simonis was beleidsverantwoordelijke in die jaren voor de benoemingen priesters in het bisdom. Zijn visie op het gevoerde beleid is van groot belang voor historische achtergronden van het misbruik en de wijze waarop de kerk reageerde op de daders en slachtoffers.

Cor Arends, emeritus geestelijk verzorger Zon en Schild en oud pastor van de geloofsgemeenschap van de Xaverius (1990-1996): reacties in de parochie op het seksueel misbruik in de jaren negentig en nu, met een aanzet tot analyse van de specifieke dieper liggende achtergronden van het misbruik.

Phil Jacobs: Gebed van verdriet, schaamte en schuld

Er zullen twee liederen gezongen worden.

Locatie: Pastorie van de Franciscus Xaverius, 't Zand 31
Bijdrage: 5 euro
Aanmelding: secretariaatscc@gmail.com

Lessons and Carols
Zondag 23 december 19:30 (inloop vanaf 19:00 uur)

Ook dit jaar willen wij een viering Lessons and Carols uitvoeren. Naast traditionele carols worden ook moderne christmas carols gezongen van o.a. John Rutter, Ola Gjeilo, Ralph Vaughan Williams, Gustav Holst en Felix Mendelssohn. De carols worden afgewisseld met inspirerende teksten. Een mooie gelegenheid om in de kerststemming te komen!

De liederen worden gezongen door een speciaal geoefend koor onder leiding van Frank Kooiman, dirigent van de koren van de Franciscus Xaveriuskerk. Met begeleiding van een combo en een soliste.

Bijdrage: vrijwillige bijdrage
Locatie: Franciscus Xaveriuskerk, ’t Zand 29
Aanmelding: secretariaatscc@gmail.com

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 19 november 2018


Walking with Chairs: een performatieve wandeling met Ienke Kastelein

Op zondag 25 november hebben liefhebbers de kans om mee te doen met de internationale performance ‘Walking with Chairs’ van kunstenaar Ienke Kastelein. Vanaf Museum Flehite, locatie Rietveldpaviljoen op Zonnehof 8, loopt een groep mensen in stilte door de stad, ieder draagt om beurten een witte plastic stoel en kiest een plek om even te zitten. Degene die de stoel draagt kiest een plek waar hij/zij zou willen zitten. Als hij die gevonden heeft blijft hij een tijdje zitten. Iedereen observeert de plek, de ruimte, het uitzicht, elkaar, voorbijgangers en zichzelf. Daarna wordt de wandeling voortgezet.

Scheiding tussen kunstwerk en toeschouwer vervaagt
Traditioneel is er in de kunst een scheiding tussen maker, kunstwerk en toeschouwer. Deze wandeling, die eerder plaatsvond op zondag 28 oktober, beweegt zich op de scheidslijn ertussen. Er ontstaat een beweging tussen buitenwereld en innerlijke beleving. Het werk komt tot stand door er aan mee te doen. Mensen in onder andere New York, Oslo, Delphi, Pécs in Hongarije, Luton in Groot Brittannië, Utrecht en Maastricht ervaarden al eerder hoe het is om performer en toeschouwer tegelijk te zijn tijdens hun deelname aan ‘Walking with Chairs’.

Over Ienke Kastelein
Kastelein ziet beeldende kunst als verdichting en als verkenning van de werkelijkheid; met gebruik van fotografie, geluid, video, licht, transparante materialen en dagelijkse voorwerpen maakt zij installaties in de ruimte, waarin interactie kan plaatsvinden met het publiek. Ook beweegt zij zich op het gebied van performance, social practice en walking practice. In haar projecten is participatie van de toeschouwer van wezenlijk belang.

Datum: zondag 25 november 2018
Tijd: 13.30 uur, einde: ± 15.00 uur
Adres: Rietveldpaviljoen, Zonnehof 8, 3811 ND Amersfoort
Reserveren: 033 – 7200890

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 15 november 2018


Open dag ECR Boldershof 30 november

Op vrijdag 30 november is er een open dag bij woonzorgvoorziening ECR Boldershof. Tussen 10.30 en 15.00 uur zijn geïnteresseerden welkom om de locatie te bezichtigen.

Tijdens de open dag krijgt de bezoeker een rondleiding langs de verschillende appartementen en zorghotelstudio’s met uitleg over de woonmogelijkheden en de zorg die geboden kan worden. Ook kan men een kijkje nemen bij de dagbesteding. Deze is toegankelijk voor zowel bewoners als voor ouderen die niet op ECR Boldershof wonen.

Het adres is Boldershof 2 te Amersfoort. Aanmelden is niet nodig. Voor meer informatie kan men bellen naar de receptie: 088 328 00 30.

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 15 november 2018


Buurtkamer Binnenstad, Appelmarkt 9 achter

De buurtkamer is te bereiken via de steeg tussen de Appelmarkt nr. 9 en 10, open elke woensdag van 10.00 tot 15.00 uur. Het poortje staat dab open. De buurtkamer Binnenstad wordt gerund door vrijwilligers en is mede mogelijk gemaakt door Zorgresidence Het Seminarie en Indebuurt033. De buurtkamer is opgezet voor bewoners (senioren) in de oude stadskern van Amersfoort. Welkom voor kopje koffie, thee, een kop soep, een babbeltje of een spelletje of wat dan ook. Telefoon: 033 33 202 33.

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 12 november 2018


Nieuwe expositie in Galerie Absoluut

Galerie Absoluut is voor de kunstenaars een gemeenschap, een culturele broedplaats en een podium om te exposeren. Ideeën wisselen, kruisbestuiving vinden wij van groot belang.
Gezien worden is belangrijk, veel bezoek aan de galerie is een erkenning van je kwaliteit als kunstenaar.
Vanaf vrijdag 16 november 2018 is er in Galerie Absoluut weer een nieuwe tentoonstelling te zien.
Susan Koopman, Marijke van der Made en Marjolein Tönis hebben als werktitel LIJF gekozen.
Op zondag 18 november om 16.00 uur is er de vernissage. U bent van harte uitgenodigd. De inspiratie voor LIJF kwam van onderstaand lied:

Lijf Lied
Meanderend-,
slapend-, zinnelijk-, naakte lijf,
lijf naast lijf,
lijf in lijf,
ademend lijf,
snikkend en verlaten lijf,
wandelend lijf,
innig geliefd en dansend lijf...
nest van geborgenheid,
huis van de ziel, zetel der gedachten,
herberg der herinneringen...

Drie kunstenaars verbeelden de woorden. Susan Koopman, Marijke van der Made en Marjolein Tönis brengen hún ode aan het lijf.

Koffie na de markt
Elke vrijdagochtend van 11-13 u staat de koffie klaar in Weverssingel 37 voor Absoluters en andere kunstliefhebbers.

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 12 november 2018


Masterclassweekend in het Eemhuis

Scholen in de Kunst presenteert in november de zevende editie van het Masterclassweekend. Een veelzijdig programma voor kunstbeoefenaars, cultuurliefhebbers, cursisten en nieuwsgierige bezoekers. Op zaterdag 24 en zondag 25 november zijn de masters te bewonderen in het Eemhuis.

Een greep uit het aanbod: trompettist Eric Vloeimans geeft op zaterdag een masterclass aan en zondag treedt hij samen met pianist Jasper Lekkerkerknop. Kunstenaar Robbie Cornelissen maakt zeer gedetailleerde tekeningen en geeft een masterclass tekenen. Gitarist Izhar Elias verzorgt een masterclass gitaar. Textielkunstenares Marijke Bongers gaat met deelnemers op zoek naar het experiment in textiel. Danseres Djinti Sullivan geeft een spetterende masterclass high heels, voor wie graag danst 'op niveau'. Een bijzondere versie van een masterclass is het theaterweekend in Austerlitz met acteur Herman Bolten.

Masters
Tweemaal per jaar nodigt Scholen in de Kunst enkele vooraanstaande kunstenaars uit, die in hun discipline vanwege hun kunst en educatieve gaven inspirerend zijn. Het is een unieke en verdiepende ervaring om mee te maken. De enthousiast ontvangen voorgaande edities hebben laten zien dat Scholen in de Kunst hiermee iets bijzonders biedt. De masters zijn enorm inspirerend voor iedereen die geïnteresseerd is in dans, muziek, theater of beeldende kunst. Bovendien een unieke ervaring om dicht bij een master te komen.

Datum: zaterdag 24 en zondag 25 november 2018
Plaats: Eemhuis, Eemplein 75, Amersfoort
Aanvang: diverse tijden
Toegang: diverse prijzen
Kaartverkoop en meer info: www.scholenindekunst.nl

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 12 november 2018


Reflectie - Herman Coppus in het Modriaanhuis

Op vrijdag 2 november om 16.00 uur opent in het Mondriaanhuis de tentoonstelling Reflectie - Herman Coppus. Het werk van Herman Coppus (Horst, 1955) kan het beste gezien worden in het licht van de traditionalistische moderne stromingen van de vorige eeuw, het constructivisme en de geometrische abstractie. Hij heeft daarin een geheel eigen beeldtaal weten te ontwikkelen met een uitgesproken aandacht voor kleur, ritme en lichtwerking. Hoewel Coppus zich in zijn kleurgebruik beperkt tot de primaire kleuren en zwart en wit, laten zijn werken door reflectie en schaduwwerking vanuit verschillende standpunten een verrassend rijk palet van steeds wisselende kleurschakeringen zien. Wie langer stilstaat bij zijn papierreliëfs, ziet een ingenieus en steeds veranderend spel van vorm en licht.

Laatbloeier
Als kunstenaar zou je Coppus een laatbloeier kunnen noemen. Hij maakt al ruim twintig jaar autonoom werk, maar pas sinds de laatste vijf jaar toont hij het actief aan de buitenwereld. Na diverse exposities bij galeries en kunstmanifestaties is de tentoonstelling in het Mondriaanhuis zijn eerste museale presentatie in Nederland.

Engelengeduld
Zijn opleiding volgde Coppus aan de Stadsacademie van Maastricht, tegenwoordig de Academie Beeldende Kunsten Maastricht. Daarna volgde een loopbaan als docent in beeldende vakken en kunstgeschiedenis. Sinds eind jaren ’90 combineert Coppus het lesgeven met het kunstenaarschap. Coppus woont en werkt in Ravenstein, het schilderachtige vestingstadje aan de Maas in Noord-Brabant. In het sfeervolle historische pand waarin het echtpaar Coppus woont, staat midden in woonkamer de werktafel van de kunstenaar. Aan deze tafel werkt hij, omringd door zijn eigen kunstwerken, dagelijks aan zijn reliëfs. Met engelengeduld en een aan perfectionisme grenzende precisie, snijdt Coppus daar de kubussen of andere vormen die nodig zijn voor het patroon waar hij op dat moment aan werkt.

Glas
Herman Coppus werkt niet alleen met papier, maar ook met andere materialen zoals brons en glas. Zijn glassculpturen bestaan veelal uit stroken hergebruikt glas, die hij stapelt tot monumentale, transparante vormen in de ruimte. De glasstroken liggen los op elkaar; slechts de bovenste stroken zijn gefixeerd met lijm. Coppus geeft zijn reliëfs of sculpturen geen titel. Dat heeft misschien iets te maken met het feit dat de kunstenaar niet houdt van getheoretiseer over zijn werk. Dat wordt al gauw zo pretentieus, vindt hij. Pretentieus is Coppus zeker niet, maar wel een zeer gedreven kunstenaar. Zijn werklust is groot en zijn productie hoog; bijna wekelijks verschijnt er een nieuw werk van zijn hand. Tijdens het maken van een reliëf ontstaan vaak alweer nieuwe ideeën voor een volgend werk. Restmateriaal is er bijna niet: uit reststukjes van een eerder gemaakt reliëf ontstaat regelmatig weer een nieuw werk.

Mondriaanhuis
Kortegracht 11
3811 KG Amersfoort

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 31 oktober 2018


De Vensterbank van Olphaert den Otter: de hele halve wereld

De Rotterdamse kunstenaar Olphaert den Otter (1955) toont in De Vensterbank ‘de achterzijde van de wereld’, oftewel ‘Tondo Mondo Verso’. ‘Tondo Mondo’, de kant van de wereld die Den Otter als eerste schilderde en 240 cm in doorsnede meet, is in het bezit van Museum Boijmans van Beuningen. Om de hele wereld te omvatten schilderde Den Otter de ontbrekende ‘achterzijde', op kleinere schaal. Dit hemellichaam is t/m 3 februari 2019 te zien in De Vensterbank.

Olphaert den Otter beschouwt zichzelf een realistisch schilder. Hij werkt met eitempera die hij zelf vervaardigt en schildert op doek wat hij op paneel spant. Zijn ‘Tondo Mondo’, ‘Tondo Mondo Verso’ en ‘Luna’ vormen een stoutmoedige poging om ‘alles’ te schilderen, om het geheel te omvatten zonder de details uit het oog te verliezen. Olphaert den Otter zegt daarover: ”Wij zien altijd alleen òf detailfoto’s òf juist het geheel waarin de details verloren gaan. In dit werk komt het allebei samen.”

Op 'Tondo Mondo Verso zijn alle elementen in samenhang gebracht, het water van de oceanen, de aarde van Europa en Amerika, de luchten en de stormen, en wie heel goed kijkt ziet ook vuur. Het werk is geschilderd op het moment dat de zon vanuit het westen opkomt.
Den Otter: "Dit keer heb ik veel werk gemaakt van de samenhang van alle elementen. Ik lees momenteel Alexander von Humboldt’s prachtige ‘Kosmos, Entwurf einer physischen Weltbeschreibung’ (1845-1858). Von Humboldt wordt niet moe de eenheid van alle elementen in zijn wereldbeschrijving te benadrukken. Zo werd hij de eerste die de definitie van het ecosysteem formuleerde. En hij waarschuwde geen strootjes uit het geheel te trekken! Midden 19e eeuw! De orkanen die je ziet zijn Harvey, Irma en José, die in 2017 het Caraïbisch gebied bestormden. Zoiets verzin ik niet.”

De vensterbank: Bergstraat 32, 3811NJ Amersfoort

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 29 oktober 2018


Activiteiten Spiritueel Cultureel Centrum Amersfoort november 2018

Dood. En dan? Een lastig gesprek
Zaterdag 10 november 10:30 - 12.30 uur
Locatie: Ansfriduskerk, Jacob Catslaan 28
Inleider: Wouter van Beek, emeritus hoogleraar culturele antropologie en religieuzer stromingen aan het African studies Centre in Leiden

Wie is er bang voor de dood? Iedereen denkt na over de dood en wat dan komt, maar in gezinnen is dit onderwerp vaak taboe. Het Spiritueel Cultureel Centrum daagt ouders en kinderen uit om hier wel over te durven nadenken en praten. Want we kunnen veel leren van de rituelen rond overlijden, begraven, rouw en herdenken in landen als Mali en Kameroen. Wouter van Beek neemt ons mee naar Afrika om in Amersfoort beter te kunnen omgaan met dit onderwerp dat ons allemaal raakt.

Bijdrage: € 5,00
Aanmelding: secretariaatscc@gmail.com
Locatie: Ansfriduskerk, Jacob Catslaan 28

Schaamte, woede, rouw – hoe verder? Over seksueel misbruik in de Katholieke Kerk.
Maandag 19 november 20.00 - 22.00 uur

Diefstal is het voor velen: de misdaden op enorme schaal van seksueel misbruik door priesters en (aarts)bisschoppen hebben velen de kerk uitgejaagd, maar ook veel van ons gestolen, onze herinneringen aan het mooie, het geborgene, het vertrouwen, de cultuur van onze jeugd, de doop, het huwelijk … De onthullingen over seksueel misbruik in de katholieke kerk blijven maar doorgaan. In de Verenigde Staten, Ierland, Duitsland en opnieuw Nederland, ja wereldwijd worden de verhalen van slachtoffers openbaar. Niet meer alleen het misbruik zelf, maar ook de wijze waarop bisschoppen en kardinalen gezwegen hebben, misbruik hebben toegedekt en de daders de hand boven het hoofd gehouden. Steeds kregen zij nieuwe posities waardoor het misbruik verder kon gaan. Er is een ongekende discussie ontstaan in de katholieke kerk met harde beschuldigingen, ook aan het adres van paus Franciscus. Dit alles heeft velen (opnieuw) diep geschokt. We konden misschien even denken dat we het in Nederland goed ‘afgehandeld’ hadden, terwijl er een volstrekt gebrek aan deemoed is en gebrek aan introspectie bij de kerkleiding. Nu blijkt dat er nog veel verborgen ligt, er is pijn, er is machteloze woede. Schaamte ook om als katholiek deel te zijn van deze kerk. Het Spiritueel Cultureel Centrum neemt het initiatief om het gesprek aan te gaan over onszelf: onze schaamte,' onze woede, onze verantwoordelijkheid. Waar waren wij in die jaren, wat hebben we gezien en gedaan, wat nagelaten, wat hebben we gedacht toen we ervan hoorden? Waar kunnen we rekenschap van afleggen, en wat waren de achtergronden die toen speelden? Zijn deze er nu nog, en wat zou anders moeten? Hoe gaan we nu met elkaar om zodat ieder veilig en in vriendschap welkom is? Is er ook iets in ons geloof dat de drempel naar misbruik verkleinde? We kiezen uitdrukkelijk voor twee wegen. De eerste is het gesprek met elkaar. In besloten kleine kring van maximaal 20 mensen wordt er ruimte geboden om te vertellen, te luisteren naar elkaars verhaal, gevoelens en de last die iemand mogelijk meedraagt. Er zijn drie bijeenkomsten gepland voor het gesprek met elkaar. U kunt kiezen uit één van de drie genoemde data. Zo kunnen ruim zestig mensen deel nemen aan de eerste gesprekken. Mocht er meer belangstelling zijn of behoefte aan vervolggesprekken organiseren we meer bijeenkomsten. De bijeenkomsten zijn nadrukkelijk voor iedereen: gewone parochianen, daders, slachtoffers, leidinggevenden, iedereen die zijn of haar gedachten erover heeft. In een vierde grotere openbare bijeenkomst willen we de thema's benoemen die aan de orde zijn geweest, en een breder licht laten schijnen op deze pijnlijke problematiek. Deze vierde bijeenkomst is op zondag 2 december, de eerste zondag van de Advent, om 15.30 uur in de kerk van Franciscus Xaverius, 't Zand 31. Hiervoor is geen opgave nodig. Het programma staat nog niet volledig vast. Gevraagd zijn een slachtoffer van misbruik, een spreker over de spirituele crisis die met het misbruik aan het licht is gekomen, één of meer beleidsverantwoordelijken uit de jaren dat het misbruik speelde.De rauwe werkelijkheid kan niet ongedaan gemaakt worden. We kunnen ons er wel rekenschap van geven. Misschien leren we ook hoe we verder kunnen gaan met wat we weten.

Locatie: Pastorie van de Franciscus Xaverius, 't Zand 31
Opgave en informatie: secretariaatscc@gmail.com

De 10 Woorden, 10e gebod 'Gij zult niet begeren'
Hans Achterhuis, Filosoof, voormalige (eerste) Denker des Vaderlands 2011-2013, emeritus hoogleraar Wijsbegeerte, houdt op zaterdag 24 november van 10.00 - 12.30 uur een lezing over het 10e Gebod 'Gij zult niet begeren', tevens afsluiting van de cyclus over de 10 geboden naar aanleiding van het boek 'Erfenis zonder Testament', dat hij samen met Maarten van Buuren schreef; een filosofische benadering van de 10 geboden. We weten er allemaal van, die 10 geboden, ze zijn onderdeel van ons collectieve geheugen, of we nu gelovig zijn of niet. Maar wat zeggen ze ons in deze tijd (nog)? In deze laatste van 10 lezingen over de 10 geboden staat Hans Achterhuis stil bij het gebod 'Gij zult niet begeren', een gebod dat volgens Achterhuis niet vol te houden is. Het Bijbelse gebod om niet te begeren wat een ander bezit gaat over een specifieke begeerte die de Franse denker Reneé Girard aanduidt als 'mimetische begeerte'. Daarbij bootsen wij de begeerten van elkaar na, wat tot eindeloze strijd en conflicten leidt. Het doet dit wel op een innerlijk tegenstrijdig wijze, omdat God zelf jaloers blijkt te zijn. Deze spanning in de tekst van de tien geboden verklaart ook waarom dit gebod het enige is dat onmogelijk kan worden opgevolgd. Dit betekent allerminst dat het niet relevant zou zijn voor de moderne consumptiemaatschappij waarin begeerte vrij spel heeft gekregen.

Locatie: Franciscus Xaveriuskerk, 't Zand 29
Bijdrage: € 7
Informatie en opgave: secretariaatscc@gmail.com

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 29 oktober 2018


Reflectie - Herman Coppus in het Mondriaanhuis

Vanaf zaterdag 3 november a.s. toont het Mondriaanhuis onder de titel ‘Reflectie’ diverse werken van Herman Coppus. In twee zalen van het museum zijn van hem papierreliëfs en sculpturen in glas en brons te zien. Coppus laat zich in zijn werk vooral inspireren door het constructivisme uit de vorige eeuw. Hij heeft daarin een geheel eigen beeldtaal weten te ontwikkelen met een uitgesproken aandacht voor kleur, ritme en lichtwerking.

Een groot deel van het werk van Herman Coppus (Horst 1955) bestaat uit geometrische vormen die zich in een vierkant of rechthoek herhalen tot een patroon. Hoewel Coppus zich in zijn kleurgebruik beperkt tot de primaire kleuren en zwart en wit, laten zijn werken door reflectie en schaduwwerking vanuit verschillende standpunten een verrassend rijk palet van steeds wisselende kleurschakeringen zien. Wie langer stilstaat bij zijn papierreliëfs, ziet een ingenieus en steeds veranderend spel van vorm en licht.

Laatbloeier
Als kunstenaar zou je Coppus een laatbloeier kunnen noemen. Hij maakt al ruim twintig jaar autonoom werk, maar pas sinds de laatste vijf jaar toont hij het actief aan de buitenwereld. Na diverse exposities bij galeries en kunstmanifestaties is de tentoonstelling in het Mondriaanhuis zijn eerste museale presentatie in Nederland.

Engelengeduld
Zijn opleiding volgde Coppus aan de Stadsacademie van Maastricht, tegenwoordig de Academie Beeldende Kunsten Maastricht. Daarna volgde een loopbaan als docent in beeldende vakken en kunstgeschiedenis. Sinds eind jaren ’90 combineert Coppus het lesgeven met het kunstenaarschap. Coppus woont en werkt in Ravenstein, het schilderachtige vestingstadje aan de Maas in Noord-Brabant. In het sfeervolle historische pand waarin het echtpaar Coppus woont, staat midden in woonkamer de werktafel van de kunstenaar. Aan deze tafel werkt hij, omringd door zijn eigen kunstwerken, dagelijks aan zijn reliëfs. Met engelengeduld en een aan perfectionisme grenzende precisie, snijdt Coppus daar de kubussen of andere vormen die nodig zijn voor het patroon waar hij op dat moment aan werkt.

Glas
Herman Coppus werkt niet alleen met papier, maar ook met andere materialen zoals brons en glas. Zijn glassculpturen bestaan veelal uit stroken hergebruikt glas, die hij stapelt tot monumentale, transparante vormen in de ruimte. De glasstroken liggen los op elkaar; slechts de bovenste stroken zijn gefixeerd met lijm. Coppus geeft zijn reliëfs of sculpturen geen titel. Dat heeft misschien iets te maken met het feit dat de kunstenaar niet houdt van getheoretiseer over zijn werk. Dat wordt al gauw zo pretentieus, vindt hij. Pretentieus is Coppus zeker niet, maar wel een zeer gedreven kunstenaar. Zijn werklust is groot en zijn productie hoog; bijna wekelijks verschijnt er een nieuw werk van zijn hand. Tijdens het maken van een reliëf ontstaan vaak alweer nieuwe ideeën voor een volgend werk. Restmateriaal is er bijna niet: uit reststukjes van een eerder gemaakt reliëf ontstaat regelmatig weer een nieuw werk.

Over het Mondriaanhuis
Het Mondriaanhuis in Amersfoort is het geboortehuis van Piet Mondriaan. De pionier van de abstracte kunst werd hier op 7 maart 1872 geboren als zoon van een hoofdonderwijzer. In het Mondriaanhuis reizen bezoekers door het leven van Piet Mondriaan: van Amersfoort naar Amsterdam en via Parijs uiteindelijk naar New York. Zij maken kennis met zijn iconische werk, zijn spirituele vorming, zijn interesses en vrienden. Het Mondriaanhuis maakt daarbij gebruik van diverse audiovisuele technieken, waardoor je wordt meegenomen in de artistieke zoektocht van de kunstenaar.

Reflectie - Herman Coppus: te zien van 3 november 2018 t/m 10 maart 2019.

Mondriaanhuis
Kortegracht 11
3811 KG Amersfoort
T 033 46 00 170
E info@mondriaanhuis.nl

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 11 oktober 2018


Salon '18 / Amersfoort – Utrecht: Kunst van nu in het Rietveldpaviljoen

Een pluche konijn, verwerkt in een schilderij, een installatie van elektrabuizen, 3D-geprinte sculpturen, een wanddecoratie van bonte kostuums en nog veel meer actuele kunstwerken worden lijst aan lijst geëxposeerd in de tentoonstelling Salon ’18 / Amersfoort – Utrecht. De tentoonstelling is van 13 oktober t/m 6 januari te zien in het Rietveldpaviljoen Zonnehof in Amersfoort. Het curatorenteam van Kunsthal KAdE, Museum Flehite en gastcurator Carolien de Boer van de gemeente Utrecht selecteerde een grote diversiteit van kunstenaars. Van jong talent tot gevestigde orde; sculpturen, schilderijen, fotografie, installaties, keramiek en videokunst. De tentoonstelling geeft met deze verrassende verzameling een beeld van wat er momenteel speelt op het gebied van autonome kunst in Amersfoort, Utrecht en omgeving.

Een gewaagde en diverse tentoonstelling
De voorbereidingen van de tentoonstelling zijn in volle gang. De lijst met deelnemende kunstenaars is bekend. Op dit moment buigen de kunstenaars zich over de vraag welke kunstwerken geëxposeerd zullen worden. De voorlopige selectie laat zien dat het een gewaagde en gevarieerde tentoonstelling wordt waarin een breed spectrum aan kunstwerken centraal staat. Onno Maurer, directeur Flehite: "Wie wil weten wat kunstenaars anno 2018 in de Provincie Utrecht zoal maken kan dat de komende maanden in het Rietveldpaviljoen in Amersfoort ervaren."

De geselecteerde kunstenaars
Het curatorenteam nodigde de eerste 25 kunstenaars uit. Aan de geselecteerde kunstenaars werd gevraagd om collega’s voor te dragen voor de tweede uitverkiezing. Dit leverde verrassende, nieuwe namen op. De kunstenaars waar het in Salon ’18 / Amersfoort – Utrecht om draait zijn: Annemiek Alberts, Sadik Kwaish Alfraji, Jitske Bakker, Bernardus Baldus, Kostana Banovic, Vincent de Boer, Henk van den Bosch, Harmen Brethouwer, Bart Bruijn, Tamar Clasquin, Robbie Cornelissen, Theo van Delft, Caz Egelie, Anne Forest, André Groothuizen, Jasper Hagenaar, Frank Halmans, Annemieke Harkema, Rob Hornstra, Ienke Kastelein, Paul Klemann, Florens Kool, Rabi Koria, Norbi Kovács, Maaike Kramer, Couzijn van Leeuwen, Jan Koen Lomans, Martin Luijendijk, Jolanda Meulendijks, Robin Meyer, Han Muller, Bob Negryn, Kevin Osepa, Marisa Rappard, Johan Rijpma, Jan Ros, Jolanda Schouten, Tanja Smeets, Eva Spierenburg, Elaine Vis, Jop Vissers Vorstenbosch, Mary Waters, Rozemarijn Westerink, Jonas Wijtenburg, Marjolijn de Wit, Corine Zomer.

Een lange traditie
Voor Salon ’18 / Amersfoort – Utrecht lieten Kunsthal KAdE en Museum Flehite zich inspireren door de kunsttentoonstelling de Parijse Salon die sinds de 17de eeuw de werken van de afgestudeerden van de École des Beaux-Arts toonde. Ook de Summer Exhibition van de Royal Academy die dit jaar haar 250ste editie beleefde, diende als voorbeeld voor de Utrechtse en Amersfoortse versie.

Over het Rietveldpaviljoen; de tentoonstellingslocatie
Het Rietveldpaviljoen uit 1959 is een van de belangrijkste latere werken van architect Gerrit Rietveld. Met zijn sobere trekken onderscheidt het Rietveldpaviljoen zich internationaal om zijn ruimtelijke kwaliteiten. Rietveld ontwierp het gebouw destijds als tentoonstellingsruimte ter gelegenheid van het zevenhonderdjarig bestaan van de stad Amersfoort. Meer dan vijftig jaar was het Rietveldpaviljoen hét centrum voor moderne kunst in Amersfoort. Van 13 oktober t/m 6 januari keert het Rietveldpaviljoen weer terug naar zijn oorspronkelijke functie voor Salon ’18/ Amersfoort – Utrecht.

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 24 september 2018


Eerste grote overzichtstentoonstelling van Caspar van Wittel in Nederland

26 januari t/m 5 mei 2019

Kunsthal KAdE en Museum Flehite laten Nederland kennis maken met een wereldberoemde Hollandse meester die in thuisland Nederland bij velen onbekend bleef. Caspar Adriaensz. van Wittel (1653-1736), ofwel Gaspare Vanvitelli, werd geroemd en geëerd in zijn tweede vaderland Italië. Hij schilderde in de zeventiende en achttiende eeuw Rome, Napels en Venetië tot in de kleinste details en beïnvloedde beroemde Italiaanse schilders van stadsgezichten als Canaletto en Bellotto. Van Wittel werd geboren in Amersfoort, vertrok in 1674 naar Italië, verwierf daar naam en faam en keerde niet meer terug naar zijn geboorteland. Tegenwoordig bevindt het overgrote deel van zijn oeuvre zich in Italiaanse, Engelse en Spaanse collecties. In Nederland bevinden zich slechts enkele tekeningen en één gouache: Gezicht op Amersfoort in Museum Flehite. Met de tentoonstelling MAESTRO VAN WITTEL – Hollandse meester van het Italiaanse stadsgezicht eren Museum Flehite en Kunsthal KAdE van 26 januari tot en met 5 mei deze in Nederland vrijwel onbekende meester met een groot retrospectief. Het plaatst zijn omvangrijke oeuvre in de context van zijn Nederlandse leerperiode en zijn invloed op de latere Italiaanse vedutisten.

Canon van de Nederlandse kunstgeschiedenis
In de tentoonstelling in Kunsthal KAdE komt het hele verhaal ‘Van Wittel’ aan bod. De plekken die hij schilderde, de stijl die hij ontwikkelde, zijn Nederlandse wortels, zijn adellijke opdrachtgevers en zijn onmiskenbare invloed in Italië. Met dit retrospectief willen Museum Flehite en Kunsthal KAdE Caspar van Wittel, Gaspare Vanvitelli, zijn plek in de canon van de Nederlandse kunstgeschiedenis geven, als maestro van het (Italiaanse) stadsgezicht.

Een hedendaags perspectief
In het kader van de tentoonstelling is de Rotterdamse fotograaf Hans Wilschut gevraagd om, in het spoor van Caspar van Wittel, een aantal van de plekken in Rome, Napels, Venetië en Amersfoort te fotograferen die Van Wittel veelvuldig vastlegde. Hans Wilschut maakt ook onderdeel uit van de tentoonstelling Stadsbeelden met hedendaagse vedutisten in Museum Flehite die parallel aan het overzicht in Kunsthal KAdE te zien is.

Nederlandse periode
Caspar van Wittel was een leerling van Matthias Withoos, die op zijn beurt was opgeleid op de schilderschool van Jacob van Campen op het landgoed Randenbroek in Amersfoort. Het topstuk van Withoos is zijn Gezicht op Amersfoort - een opdracht in 1671 van het toenmalige stadsbestuur-, geschilderd in de tijd dat Van Wittel bij hem in opleiding was, zodat het mogelijk is dat de jonge leerling – hij was toen 16, 17 jaar oud – er aan meewerkte. Samen met Withoos trok Van Wittel in 1672 naar Hoorn. Hij kwam zo dicht in de buurt te wonen van de schilders Jan van der Heyden en Gerrit Berckheyde, die in Amsterdam en Haarlem een ‘zuivere’ registratie van het stadsbeeld ontwikkelden. Deze ‘Hollandse’ manier van schilderen klinkt door in het werk van Van Wittel.

Uitvinder van het Italiaanse stadsgezicht
In gezelschap van een andere jonge schilder - Jacob van Staverden - reist Van Wittel rond 1673 naar Rome. Daar komt hij terecht in de Nederlandse ‘schildersbent’ van de Bentvueghels, een groep die in de eeuwige stad al decennia lang een kunstenaarskolonie vormt. Hij leerde daar het werk van Lieven Cruyl en Abraham Genoels kennen, die topografische tekeningen van de stad maakten. Hij komt ook in contact met Cornelis Meyer, een werktuigbouwkundige die een opdracht bij de Paus probeert te bemachtigen om waterwerken langs de Tiber te realiseren. Hij vraagt de jonge Caspar – inmiddels midden twintig – om te assisteren bij de illustraties voor het manuscript. Een van de motieven die Van Wittel tekende is Piazza del Popolo, het plein waar Van Wittel vanuit het noorden arriveerde in Rome. Uiteindelijk zou hij dit pleinzicht zo’n vijftien keer in zijn carrière schilderen, steeds vanuit dezelfde hoek.

Vanaf dat moment (circa 1680) begon Van Wittel ook andere plekken in Rome met zijn kenmerkende precisie vast te leggen: de Tiber met zijn bruggen en de Engelenburcht op de oever, het Piazza Navona, het Colosseum, het Sint Pietersplein, de Quirinaal, de Villa Borghese, kerken, straten, kleinere pleinen. Ook deze composities herhaalde hij vaak diverse malen, werkend vanuit één basistekening. Vanuit Rome trok hij naar Napels, naar het platteland rond Rome (Tivoli), naar Florence en naar Venetië. In de lagunestad legde hij het zicht op San Marco en het Dogenpaleis vanaf het water vast. Hij schilderde de majestueuze kerk La Salute aan het begin van de Canal Grande. Inmiddels is dat standaard repertoire in de Venetiaanse stadschilderkunst, maar Van Wittel schilderde het voor het eerst.

Van Wittel inspireert Canaletto
Rond 1719 was de jonge Venetiaanse schilder Antonio Canal in Rome om daar samen met zijn vader een aantal decorstukken te schilderen. Het is zeer waarschijnlijk dat hij in die periode Van Wittel heeft ontmoet en een aantal van diens Venetiaanse stadsgezichten heeft gezien. Geïnspireerd legt Canal, die al snel Canaletto werd genoemd, zich helemaal toe op dit onderwerp. In die tijd nam de Grand Tour – een ‘opvoedingsreis’ voor jonge adel – een grote vlucht en Canaletto werd samen met zijn neef Bernardo Bellotto dé schilder van Venetiaanse stadsgezichten, die gretig werden afgenomen door de reizigers. Ook daarin wees Van Wittel overigens de weg, want die had toen al diverse grand tour reizigers – onder wie Thomas Coke – van dit soort ‘ansichten’ voorzien. Coke bouwde bij terugkomst in Engeland Holkham Hall in het noorden van Norfolk, mede geïnspireerd op zijn Italiaanse reis en het werk van de architect Palladio.

Van Wittel ontwikkelde vanaf zijn aankomst in Rome een uitgebreid netwerk van opdrachtgevers: adellijke Romeinse families als Sacchetti en Colonna – in wiens paleizen hij soms ook woonde -, maar ook de Spaanse edelman Medinaceli, die in Rome verbleef als ambassadeur, in 1696 onderkoning van Napels werd en in totaal 35 schilderijen bij Van Wittel bestelde, voornamelijk gezichten op en om Napels.

Fotograaf Wilschut treedt in Van Wittels voetsporen
In het kader van de tentoonstelling is de Rotterdamse fotograaf Hans Wilschut gevraagd om in het spoor van Caspar van Wittel een aantal van de plekken in Rome, Napels, Venetië en Amersfoort te fotograferen die Van Wittel veelvuldig vastlegde. Sommige van die plekken zijn in essentie hetzelfde gebleven, een aantal is volledig getransformeerd. Zoals Van Wittel graag het toentertijd hedendaagse stadsgewoel in zijn stadsgezichten opnam, zal Wilschut de mens van nu in de iconische settings laten zien. Hans Wilschut maakt ook onderdeel uit van een tentoonstelling Stadsbeelden met hedendaagse vedutisten in Museum Flehite die parallel, van 26 januari tot en met 5 mei, aan het overzicht in Kunsthal KAdE te zien is. De overige deelnemende kunstenaars worden in de loop van het najaar bekend.

Werken uit internationale collecties in Amersfoort
In de tentoonstelling komen circa 45 schilderijen en gouaches en circa 30 tekeningen van Van Wittel uit Italiaanse, Engelse, Spaanse, Duitse en Franse collecties. Daarnaast zijn er circa 30 schilderijen en tekeningen van Hollandse en Italiaanse meesters.

Rond de tentoonstelling wordt een randprogramma opgezet in samenwerking met de Vrienden van Van Wittel. Bij Bekking & Blitz verschijnt een Nederlandstalige en Engelstalige catalogus. Het is voor het eerst dat in deze talen een monografisch boek over de kunstenaar verschijnt.

Bezoekadres:
Eemplein 77
3812 EA Amersfoort
T 033 422 50 30
Voor de tentoonstelling geldt een toeslag van € 3,- bovenop de standaard entreeprijzen:
Toegang: € 12,-
Museumkaart: gratis
CJP: € 6,-
Studenten: € 6,- (op vertoon van geldige legitimatie)
Tot 18 jaar gratis

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 20 september 2018


A Balancing Act, Kunsthal KAdE

A Balancing Act, over het zoeken naar evenwicht in de beeldende kunst, 15 september 2018 – 6 januari 2019

In Kunsthal KAdE is vanaf 15 september de groepstentoonstelling A Balancing Act te zien. Met diverse kunstwerken van kunstenaars uit binnen- en buitenland werkend in verschillende disciplines. Maar met één, direct herkenbare, gemeenschappelijke deler: het zoeken naar evenwicht. Zo balanceert er een hyperrealistische olifant aan zijn slurf in de ruimte; Nasutamanus van de Franse kunstenaar Daniel Firman, zijn er twee werken van Alexander Calder; waarvan er één piepklein is, raken we uit balans bij het zien van de foto’s van Isabelle Wenzel; die werd opgeleid als acrobaat en nodigen interactieve installaties als die van Julien Thomas of van ontwerpersgroep HeyHeydeHaas uit tot deelname. Met deze uitgebalanceerde tentoonstelling laat Kunsthal KAdE de bezoeker middels dynamische en (schijnbaar) bewegende werken 'stilstaan' bij het begrip balans.

Curator Judith van Meeuwen: ‘’De bijzondere werken in de tentoonstelling zijn metaforen voor een fenomeen dat dichtbij ons allen staat. Het is haast als een eerste levensbehoefte; er is niets waar evenwicht geen rol speelt.“

Balans speelt een belangrijke rol in ieders leven. Voor veel kunstenaars is balans een onmisbaar beeldend element. Dat is te zien in Kunsthal KAdE middels sculpturen, installaties, foto’s, schilderijen, performances, tekeningen en videowerken. De balanceer ‘act’ gaat van het gevoel voor totale harmonie tot aan het verontrustende gevoel van op het randje van de afgrond balanceren. Elke tegenstelling: orde-chaos, natuur-cultuur, inspanning-ontspanning, rijk-arm, draagkracht-draaglast, oorlog-vrede, zwart-wit krijgt uiteindelijk balans. Het creëren van absolute balans, of juist net niet, en het spelen met balans/disbalans in vorm, compositie, kleur en grijstonen. Constantin Brancusi zei "Beauty is absolute balance". En ook Henri Matisse benadrukte het belang: “What I dream of is an art of balance”.

Zoeken naar evenwicht
De tentoonstelling in Kunsthal KAdE bestaat uit werken die op een esthetische manier evenwicht in zichzelf hebben, zoals bij de beelden van Auke de Vries en Carel Visser en in de houtskooltekeningen van Renie Spoelstra. In compositie, vorm, kleur en grijstonen wordt gezocht naar de perfecte verhouding of witbalans. Lumen Balance van Henk Stallinga bestaat uit dunne, gebogen lichtbuizen die als een mobile in de ruimte hangen en die langzaam van lichtwaarde veranderen.

Bij andere werken in de tentoonstelling speelt de mens fysiek een rol in het vinden van dat evenwicht zoals bij de installaties van Julien Thomas en Jacob Tonski, of bij de performances van Isabelle Wenzel of JocJonJosch. En in een korte poëtische film van Samson Kambalu herkennen we het basale gevoel van het aantrekken van een schoen, hinkend op één been.

A Balancing Act
De foto ‘A Balancing Act’ van Job Koelewijn (de naamgever van deze tentoonstelling) toont het balanceren ook in overdrachtelijke zin. Zijn balanceer act staat symbool voor zijn moeilijke tijd als beginnend kunstenaar in New York, waar hij zijn wankel evenwicht moest zien te bewaren. In de grote zaal kan de bezoeker deelnemen aan een speciaal door ontwerpersgroep HeyHeydeHaas gemaakte installatie Momentum. In de KAdEStudio kunnen jong en oud met evenwicht experimenteren.

Bezoekadres
Eemplein 77
3812 EA Amersfoort
T 033 422 50 30
Kunsthal KAdE is tot 15 september gesloten vanwege de ombouwperiode.

Toegang: € 12,-
Museumkaart: gratis
CJP: € 6,-
Studenten: € 6,-
(op vertoon van geldige legitimatie)
Tot 18 jaar gratis

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 6 september 2018


Voorstelling 'Thuis' in Tejaterthuis

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 31 augustus 2018


Activiteiten in Zorgresidence Het Seminarie, Muurhuizen 102

Buurtkamer: Iedere donderdagmiddag van 14.00-17.00 uur
Senioren die gezelligheid buitenshuis zoeken, kunnen terecht in de “De Buurtkamer”. Voor oudere binnenstadbewoners met een klein netwerk, mensen met lichte geheugenproblemen en voor mensen met een beperkte mobiliteit is er iedere donderdagmiddag plek in De Buurtkamer in de Muurhuizen. Toegang, koffie en thee zijn gratis. U kunt zich aanmelden door te mailen naar kantoor@hetseminarie.nl

Buurtdiner: Iedere donderdagavond vanaf 17.30 uur
Elke donderdagavond verzorgt de kok van Het Seminarie een warme maaltijd voor senioren uit de buurt. Een leuk moment om elkaar te ontmoeten en gezellig bij te praten onder genot van een hapje en een drankje.
Kosten € 7,50 per persoon, consumpties en wijn € 1,50 per glas. U kunt zich aanmelden door te mailen naar kantoor@hetseminarie.nl

Thee-Matinee: Iedere vierde zondag van de maand, van 15.00 tot 16.30 uur
Iedere vierde zondag van de maand kunt u genieten van een muzikaal optreden in de kapel van Het Seminarie onder het genot van zelfgemaakte lekkernijen en verse thee.

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 19 maart 2018


Overlast van graffiti in de binnenstad

De graffiti-overlast in de binnenstad is gelukkig beperkt. Dat is wel eens anders geweest. Een aantal jaren geleden heeft de gemeente Amersfoort de graffiti in de binnenstad nauwkeurig laten vaststellen. Het gaat dan om het gebied wat begrensd wordt door de Stadsring, Singelbeek en Plantsoen Noord.
Op 210 panden van de 1150 panden zat toen ruim 500 m² graffiti. De gemeente heeft destijds een grote schoonmaakactie uitgevoerd. De pandeigenaren van de 210 panden zijn benaderd en de meeste eigenaren hebben de gemeente toestemming gegeven graffiti van hun panden te verwijderen. Deze service van de gemeente is begonnen in de jaren tachtig. Zo wordt het beschermde stadsgezicht van de binnenstad zo schoon mogelijk gehouden in het belang van bewoners en ondernemers en ter bevordering van het toerisme.

Werkwijze verwijderen graffiti
Elke maandagochtend rijdt de schoonmaakbus van Eemfors de binnenstad in om te reinigen. Eerst gaan zij aan de slag in de winkelstraten en de pleinen. Vervolgens worden de klachten afgehandeld van de meldingen die bij het Meldpunt Woonomgeving zijn binnengekomen. Alleen de panden waarvan de gemeente toestemming van de eigenaar heeft, worden schoongemaakt. Niet alle (huidige) pandeigenaren zijn bekend met deze service van de gemeente en daarom is het goed dit weer eens onder de aandacht te brengen.

Meld graffiti bij de gemeente!
Het gebied waarbinnen de gemeente Amersfoort de graffiti verwijdert ligt binnen de 1ste grachtengordel: Weversingel,`t Zand, Westsingel en Zuidsingel. Ook de toegangsstraten naar dit gebied toe worden meegenomen, bijvoorbeeld: de Kamp, Bloemendalsestraat, Andriesstraat, Molenstraat, Grote en Kleine Spui, Kleine Haag, Arnhemsestraat en Utrechtsestraat.

Is er op uw pand binnen dit gebied graffiti aangebracht? Dan verwijdert de gemeente Amersfoort dit kosteloos voor u. U kunt dit melden bij het Meldpunt Woonomgeving van de gemeente Amersfoort. Is het de eerste keer dat u graffiti meldt, dan zal u gevraagd worden een verklaring te ondertekeningen waarin u de gemeente toestemming verleent om te verwijderen en de gemeente vrijwaart van eventuele gevolgschade. Is de verklaring eenmaal getekend, dan wordt u pand, als dit op de route ligt, automatisch meegenomen. Als dit niet het geval is, kunt u de bekladding doorgeven bij het Meldpunt Woonomgeving.
U kunt het Meldpunt Woonomgeving bereiken via telefoonnummer 14 033. Ook kunt u online uw melding doorgeven op www.amersfoort.nl/meldpunt.

Terug naar boven, datum plaatsing bericht: 21 december 2012, laatste wijziging 17 april 2015


Klik hier om terug te gaan naar de startpagina.